dunglish

Dutch, Dunglish en Dyslexie

Wanneer twee werelden elkaar niet vinden omdat ze dezelfde taal niet spreken

Wij snappen hem eigenlijk direct, wanneer van Gaal het heeft over “It’s again the same song” of “That’s another cook”. We kunnen er zelfs wel om lachen. Ook bij mij is er een vermakelijke glimlach op mijn gezicht zichtbaar als hij weer eens met zijn steenkolen Engels de media te woord staat. Maar hoe zouden ze dit “Dunglish” in andere landen interpreteren? Snappen zij ‘onze Louis’ ook?

 

Het is vergelijkbaar met de manier waarop wij de uitspraak van een Engelsman letterlijk vertalen: “It’s raining cats and dogs”, “het regent katten en honden?” Aha oké, “het regent pijpenstelen”. Vertalen, denken, in de context plaatsen, en ja, ook wij komen tot de bedoelde betekenis van de uitspraak. Maar voordat de eenduidigheid is bereikt, ben je wel even verder.

Dutch

In het geval van Louis kunnen we het wel begrijpen, verschillende talen, verschillende uitdrukkingen. Logisch dat er een gat kan ontstaan tussen wat iemand zegt en hoe iemand een uitspraak interpreteert. Maar wat als je dezelfde taal spreekt en elkaar desondanks niet begrijpt. In Nederland is dat geregeld het geval. Ik heb het zelf al meerdere keren ervaren. Ervaren in mijn beroep als orthopedagoog, als onderzoeker aan de universiteit én ervaren als dyslexiebehandelaar in de dagelijkse praktijk van onderwijs en zorg. Allemaal spreken we Nederlands, maar toch: we verstaan elkaar lang niet altijd.

Dunglish

Zonder dat je het merkt, spreek ook jij als ouder, leerkracht of hulpverlener en ik, als orthopedagoog en onderzoeker een soort Dunglish. Een ‘vertaling’ van jouw eigen dagelijkse Nederlandse taal, die te begrijpen is voor mensen in je omgeving, voor mensen op jouw vakgebied, maar waarvan de betekenis van het gesprokene lang niet voor iedereen hetzelfde is. Ook in het Nederlandse onderwijs en in de wetenschap zouden we kunnen spreken van ‘verdunglishing’ van de samenleving. We spreken ieder onze eigen taal: de praktijk spreekt vanuit de praktijk, de wetenschap spreekt vanuit de wetenschap. En begrijpen? Nee, dat doen we elkaar lang niet altijd. De verschillende werelden willen elkaar graag vinden, hebben elkaar ook nodig, maar de dagelijkse praktijk wijst uit dat dit nog lang niet altijd het geval is.

Dyslexie

In mijn onderzoek naar de effecten van de vergoede dyslexiezorg, acteer ik op wetenschappelijk niveau. Een niveau waarbij goede dataverzameling, nauwkeurige statistische analyses, het hebben van een analytisch denkvermogen en het hebben van een kritische blik te allen tijde het uitgangspunt vormt. Anderzijds acteer ik op praktijkniveau. Als orthopedagoog werk ik met kinderen, met ouders, met leerkrachten en wordt mijn hulp ingeschakeld wanneer een kind dreigt vast te lopen op school op het gebied van lezen en spellen. Twee wondere werelden, die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Een wetenschappelijk getoetste aanpak is het uitgangspunt van de praktijk. De wetenschap vernieuwt, verbetert en bekritiseert de praktijk aan de hand van praktische implementaties. Kortom: de wetenschap heeft de praktijk nodig en de praktijk de wetenschap.

Ondanks dat ze niet zonder elkaar kunnen, zijn er vele momenten waarop de wetenschap zich tegen de dagelijkse praktijk keert en tegelijkertijd de praktijk zich af zet tegen de altijd maar kritische en vaak onbegrijpelijke wetenschap.

Als een vis in het water

Voelde ik me in mijn eerste jaar als onderzoeker soms letterlijk in een spagaat zitten tussen deze twee werelden, nu kan ik je gerust zeggen “I feel like a fish in the water”. Als onderzoeker en als orthopedagoog maak ik constant de vertaalslag. De wereld van de praktijk maak ik toetsbaar voor de wetenschap en de wereld van de wetenschap maak ik begrijpelijk voor de praktijk. Niet alleen vertaal ik de wetenschappelijke studies, nee, concrete producten vloeien er uit voort. Onlangs heb ik een leesstrategieën boekenlegger ontwikkeld en eind maart 2015 verschijnt het Dizzy geheugenspel, een nieuw educatief memoryspel waarin de direct de vertaalslag zichtbaar is van wetenschappelijke kennis naar verbetering van de praktijk. Jezelf mogen ontplooien, je kennis delen met anderen, het begrijpelijk mogen maken van mooie bevindingen en twee grote werelden verbinden om allemaal hetzelfde doel te bereiken: een kind én zijn omgeving helpen. Wat is er nou mooier dan dat. Eenzelfde doel, winst behalen. Succes voor allen of, zoals van Gaal zou zeggen: “The three points are in the pocket”.

Orthopedagoog | Promovendus Radboud Universiteit | Effectonderzoek dyslexiebehandelingen | presentaties en vakbijeenkomsten over dyslexie | Marant

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *